Մանր չունե՞ս

Արդեն զզվել եմ էս արտահայտությունից։ Իհարկե, մոտս միշտ մանր եմ պահում, բայց նայած ում համար՝ մանրը որն է։ Եթե 500 դրամանոց ունես, մի դեպքում դա մանր է, մյուս դեպքում՝ չմանր։ Այստեղից էլ սկսում է. 40 դրամ տուր՝ քեզ միանգամից 100 տամ, կտա՞ս 150՝ ես քեզ 500 տամ, 1000 տուր՝ հինգհազարանոց տամ ու էսպես շարունակ։ Չգիտես ո՛ր ժամին ո՛վ մանր կունենա։ Առավոտը՝ չունեն, որովհետեւ նոր են սկսում առեւտուրը, իրիկունը չունեն, որովհետեւ արդեն «փողը հանձնել են»։Բա որ սկսում են պատմությունները.

Մի հյութի պատմություն

3 հոգով նստել ենք օղակաձեւ զբոսայգու սրճարանում։ Մատուցողից հյութ ուզեցինք։ Քաղաքավարի, աշխույժ տղա էր (Կամ՝ է։ Հիմա չգիտեմ կենդանի է, թե չէ)։ Գնաց, մանգոյի հյութ բերեց յուր ձողիկով, նարնջի հյութ՝ էլի ձողիկով։ Երկու հյութերն էլ վառ դեղին, մեջները՝ ինչ-որ բաներ։ Սեւ կետեր։ Խնդրեցինք, որ փոխի։ Բաժակը բարձրացրեց, «զընընեց», հետ գնաց։ Բարի մոտ բուռն քննարկումներ են։ Երեւում է՝ էստեղ ադաթ է կեղտոտ հյութ խմելը։